HOE HET KWAM



zomer 2013

Ik had nooit iets met kippen. Nooit. 

Sowieso niet echt met vogels. Ja om te zien en naar te luisteren, maar niet om zelf te hebben. Niet aaibaar genoeg, niet schattig genoeg. Geef mij maar honden, katten, konijnen en paarden.

Op een dag, we woonden een paar maanden op de boerderij, zagen we een haan langs de kant van de weg. Tirza, mijn dochter, en ik waren op de fiets - ik fietste met onze Alaskan Malamute.

Tirza zei: 'Als ie er op de terugweg nog zit, neem ik hem mee'. Ik hoopte dat ie er niet meer zou zitten... (ik had hem die week al meermaals zien zitten en dacht al dat het een gedumpt exemplaar was. Immers, hier langs de weg, waar geen boerderijen zijn, zitten normaliter geen kippen)
Op de terugweg zag ik hem niet, maar Tirza - natuurlijk - wel. Zij stopte. In gedachten zag ik een wegfladderende haan en een toehappende Malamute, dus ik fietste maar even rustig door.
Intussen was het schemerig geworden en ik riep naar achteren: 'Je kon hem zeker niet pakken?' Al fietsend antwoordde ze: 'Jawel hoor, ik heb hem hier op mijn been zitten'.
(... toen wist ik nog niet dat kippen in de schemering/donker altijd blijven zitten...)

De haan werd in de keuken op tafel gezet. Het leek me wel een sneu scharminkel. Hij was was foeilelijk, had kale plekken, leek mager, maar was ook rustig en leek lief. We noemden hem Karel.


We hadden op het erf nog iets van een kippen- annex konijnenhok op poten van de vorige bewoners en daar maar even een stuk gaas omheen gezet. Maar zien of hij het redt. Wat brood en water gegeven en de volgende dag kippenvoer gehaald.


Karel knapte snel op en deed het prima. Hij had alleen een vreemd gangwerk wat deed denken aan Monty Pyton's Silly Walks.


Niet veel later kregen we de uitgebroede kip 'Pluim' van de buren erbij. De kinderen waren altijd al dol op haar en gingen vaak naar de buren vanwege haar omdat zij zo tam was, dus ze was erg welkom. Karel en Pluim waren gelijk dol op elkaar. 


Het was een komisch stel. De gedrongen Pluim, die liep als kruising tussen een peuter met een volle luier en Donald Duck, en lange Karel met zijn mega Silly Walk-poten. 






Pluim was een Nederlands Sabelpoot kipje en Karel bleek een Modern Engels Vechthoen te zijn. Samen werden ze de stamouders van onze kippenbende en leerden ze mij verwonderen.








Reacties

Populaire posts van deze blog

Per ongeluk

PIEP