Per ongeluk

voorjaar/zomer 2017

Mamma kip verzon van de een op andere dag dat ze het huis uit ging. Haar kuikens, nét het dons kwijt, liet ze achter in het nachthok. Zij ging weer op stok bij hanemans. Hanemans bekommerde zich vanaf dat moment ook alleen nog maar om haar en keek ook niet meer naar zijn nageslacht om.
Vanaf dat moment was er geen toezicht en bescherming meer.
Doordat ze moederloos frank en vrij én soms idioot rondfladderden ('ons maakt niemand iets, nana nanana!'), heeft Malaman er eentje geplet. Zo maar ineens zijn poot op zo'n onoplettende vrije fladderaar gezet. En het daarna in zijn bek genomen. Daar was het stoere ding toch niet tegenop gewassen.
Malaman kon er écht niets aan doen - zo keek hij me aan, mét nat kleddertje kuiken in de bek -, toen ik hem vorsend toesprak.

Tja, neem hem het eens kwalijk. Tig van die drukke fladderaartjes in je tuin waar je niet om gevraagd hebt, en geen haan (of hen) die ernaar kraait!

sssssst geen slapende honden wakker maken!


Op deze leeftijd (rond de 2,5 a 3 maanden) zijn de kuikens het meest kwetsbaar. Hoe lullig ook, maar dit is de leeftijd waarop het een echte afvalrace is. Ze rennen en fladderen alle kanten op, (her)kennen nog niet alle gevaren, en doen soms wat onhandige en onbezonnen dingen en er is geen toezicht en bescherming meer. Roofdieren hoeven alleen maar het juiste moment af te wachten ...

Reacties

Populaire posts van deze blog

HOE HET KWAM

PIEP